Laatste stop is het leuke Georgetown (Penang)

Laatste Maleisische stop: Penang. En dan… Back Home

Na een week heerlijk op het eiland Langkawi te zijn geweest wordt het tijd voor nog één laatste stop in Maleisië: het eiland Penang en dan in het bijzonder de plaats Georgetown want daar zullen we verblijven.

We vliegen vrijdagochtend van Langkawi naar Penang, een vlucht die je niet moet onderschatten que lengte en duur: je gaat zitten, doet je gordel vast, vliegtuig stijgt en voor je met je ogen knippert daalt ie ook alweer en kan de gordel alweer los. Alles bij elkaar iets meer dan een half uurtje. Als we dan eenmaal aan zijn gekomen bij ons laatste hotel merken we het al: het is hier nogal heet. Hoe heet? Heel, heel, héél erg bloedheet. Man man, zo heet hebben we het deze trip nog niet eerder gehad. 🥵

Maar eenmaal gesetteld in het hotel trekken we er toch direct maar even op uit om de stad Georgetown wat te gaan verkennen.

We lopen vanuit het hotel bijna direct de oude stad in en treffen al rap allerlei geinige muurschilderingen waar de stad o.a. bekend om staat. Leuk om te zien. Minder leuk zijn de nieuwerwetse bedjaks met de keiharde muziek. Het is nog net niet zo erg als we in Melakka hebben gezien maar het belooft weinig goeds voor de nabije toekomst in deze stad. Eten doen we in een mooi tentje waar ze een stamtafel hebben van bijna 14 meter lang. Eén van de medewerkers verteld ons dat het volgens hem de op één na langste tafel ter wereld is volgens hem. Hij weet het niet zeker maar gaat ervan uit dat er vast wel ergens een nog langere tafel zal zijn, vandaar. Hoe dan ook, we slenteren zo de rest van de middag wat door deze stad en zweten ons kapot. Gelukkig hebben we daar een heerlijke douche voor om dat weer van ons af te spoelen.

De volgende dag weten we eigenlijk niet zo goed wat we zullen gaan doen met deze hitte en dralen wat besluiteloos in het rond. Uiteindelijk lopen we wat van de Jetty’s in die daar aan het water zijn. Dit zijn kleine buurtjes die in de jaren ’60 daar in het water zijn gebouwd omdat de bewoners geen grond hadden en ook niet het geld om grond te kunnen kopen. Het schijnt dat ze zelfs tegenwoordig nog geen belasting hoeven te betalen omdat ze op het water wonen i.p.v. op het land.

We lopen vervolgens de oude stad maar weer in en komen ineens langs een fietsverhuur. En fietsen waar ook ter wereld vinden wij altijd leuk. Dus huren we twee fietsen voor MYR 15 per fiets voor twee dagen. Dat is iets meer dan 3 euro, dus wie doet ons wat. Alleen is fietsen hier in deze stad weer een bijzonder avontuur. Er zijn fietspaden, maar waar die beginnen en plots weer eindigen is iedere keer een verrassing. We proberen naar de tempel Kek Lok Si tempel te fietsen maar de route hier naar toe is eigenlijk helemaal niet leuk. Google maps heeft geen fietsoptie voor de route en dus houden we de motor/scooter route aan. Alleen lijdt die ons via een nogal drukke autoweg en daar is niks aan. Het is ook al laat in de middag zodat we uiteindelijk maar besluiten zelf een kruip door sluip door route terug te vinden die niet langs zulke drukke wegen gaat. Dat maakt het al een stuk leuker, alleen hebben we de tempel nooit bereikt. Helaas. 🤪😢

De laatste dag die we hier nog hebben gaan we proberen op de fiets langs de diverse muurschilderingen te gaan. Maar voordat we daaraan beginnen fietsen we eerst naar The Blue Mansion, een op een Marokkaanse Ryad lijkende blauwe woning. Alleen moet je een ticket kopen om ook binnen te mogen kijken en die hadden we niet. Hoeft niet erg te zijn als je daar ter plekke een ticket kan kopen, alleen zijn er voor deze dag al geen tickets meer beschikbaar. Lekker voorbereid weer.

Dan eerst maar wat eten en daarna de muurschilderingen opzoeken. We komen bij een heerlijk modern tentje terecht waar we een klein feestje voor Inge’s verjaardag vieren, ze krijgt een taartje met één kaarsje erop i.v.m. haar 67e verjaardag. Zou je ook niet zeggen als je haar jonge snoetje ziet of wel dan? We zijn niet zo van het verjaardagvierderige, maar wel bijzonder om op deze plek jarig te zijn. Inge is wel op meerdere plekken op deze aardbol jarig geweest en steeds vieren we haar verjaardag dan op een andere manier.

We gaan verder met de muurschilderingen waarvan de meesten wel heel mooi zijn, maar er zijn ook veel die door de zon al flink verbleekt zijn. Best jammer eigenlijk. Toch vermaken we ons hier wel mee.

Hierna leveren we de fietsen weer in, lopen naar onze hotelkamer om eerst maar weer even wat af te koelen en besluiten vervolgens om naar Penang Hill te gaan. Aldaar kan je met een treintje naar boven om een uitzicht te hebben over Georgetown.

Moet alleen het treintje wel open zijn. En, jullie raden het al, dat is ie niet! Nee, door een week onderhoud is ie dicht en gaat de volgende dag weer open. En bedankt weer. Dus weer met de Grab taxi terug, wat drinken (die rooie) en wat shoppen (Inge) en daarna wat eten bij de Chinese House. Leuke tent, lekker eten en als we het pand verlaten nog een leuk bandje dat daar in de kantine ruimte van dit pand aan het spelen is. We blijven nog even hangen maar vertrekken uiteindelijk toch maar want we moeten de hele zooi weer gaan inpakken voor onze reis Back Home.

Maandag pakken we om kwart over 9 de Grab naar het vliegveld om vanuit Penang naar Singapore te vliegen omdat we van daar met een tussenstop in Parijs weer naar Amsterdam gaan. De vlucht vertrekt pas om 10 voor 11 ’s avonds en dus denken we dat we nog wel tijd hebben om even Singapore in te gaan. Hebben we ook wel maar dan moeten we niet zo aanmodderen zoals wij doen. En omdat het vliegveld van Singapore nogal een attractie is om te zien besluiten we gewoon om lekker hier te blijven zodat we niet heen- en weer hoeven te stressen. De laatste maaltijd nemen we bij een Chinees restaurant die nogal goed staat aangeschreven. We begrijpen nu ook wel waarom.

De vlucht naar Parijs verloopt voorspoedig net als de vlucht naar Amsterdam. Daar is het even in spanning afwachten of een uur overstaptijd voldoende is geweest om ook onze koffers om te zetten maar dat bleek gelukkig het geval. Vervolgens nog een bakkie bij La Plage en daarna met de trein op naar Ljouwert. Zo zit ons reisavontuur er voor deze keer ook alweer op, we zijn weer Back Home. Mooie Earring titel die het altijd weer goed doet na zo’n reis.

Bedankt voor het meereizen via deze blog en wie weet tot een volgende keer.

Groetjes,
Inge & Peter

Lankawi, leukste eiland van Maleisië

Langkawi

We zijn 8 dagen op Langkawi geweest op het moment van schrijven van dit verhaal. Om precies te zijn; we zitten op de luchthaven van Langkawi, supermodern en alles is goed geregeld. Waar ik in ons eerste verhaaltje schreef dat we niet echt een reisschema hebben, maar wel wisten dat we in Thailand zouden eindigen! Dat is niet gelukt 😂 Langkawi was zo leuk, dat we eigenlijk niet weg wilden. Nu reizen we naar Penang, onze één na laatste bestemming voor Singapore.

We gaan direct maar op zoek naar een scooter, dat geeft zoveel meer vrijheid! Nou is een Grab ook handig, voor als je veel bagage hebt, maar om het hele eiland rond te crossen is een scooter super handig. We waren hem na 4 dagen vergeten te verlengen, oeps!!! Maar na een bericht van de scooter verhuur is dat verlengen zo gepiept.

Onze 1e activiteit was relaxen bij het luxe Dash Resort Langkawi genaamd, waar je tegen betaling; koste geen 💩 gebruik kan maken van het leuke/ luxe zwembad aan het strand, strandbedjes, parasolletjes, handdoeken, drankjes e.d. zie de foto’s maar van die dag.

‘s avonds gezellig geborreld met een jong stel uit Nederland. Erg laat geworden en voor mij een beetje te veel drank 🍹🍻

De volgende dag gingen we het eiland verkennen en kwamen bij de Seven Wells Waterfalls terecht. Daar kon je na inchecken, ze willen natuurlijk wel uit veiligheid dat je geregistreerd staat, voor het geval je niet terug bent voor sluitingstijd. Zou net weer wat voor ons zijn, ze hoefden ons dit keer niet te gaan zoeken 😂

Het was 638 treden naar boven door de prachtige jungle, met als beloning de natuurlijke poelen, waar je lekker kon zwemmen en chillen. Vervolgens nog zo’n 15 min lopen naar een mini Blue Lagoon poeltje. Na de Seven Wells waterval naar beneden gelopen om nog wat te drinken en brutale aapjes te spotten, die dagelijks gevoerd werden door toeristen. De kokosnoten vielen naar beneden 🌴 en je moest oppassen dat je daar niet toevallig loopt/zit en geraakt wordt door zo’n ding 🥥

Na een prachtige zonsondergang 🌅 Waar ook op de wereld, ook bij ons op Ameland dezelfde magische plaatjes oplevert. Op naar de volgende dag.

Na een dagje rondhangen, bij het zwembad liggen, lekker eten en drinken maar weer eens wat gaan doen.

We maken een Kajaktocht door Kilim Geoforest Mangrove. Nou doen we dat bij ons ook regelmatig door Alde Feanen in Eernewoude wat ook leuk is en het altijd weer genieten is. Zat een Duitse jongen in onze groep, vertelde dat hij z’n Bachelor party in Leeuwarden had gevierd. Van z’n vrienden kreeg hij een Kajaktocht door De Alde Feanen. Leuk toch 🛶

In Mangrove dieren gespot, zoals een Veraan! Onze gids zag hem als eerste, eerst z’n lange staart. Z’n kop zat aan de andere kant en was moeilijk te zien. Toch hebben we er een paar foto’s van….Een Maleisisch ijsvogeltje: Dwarf Kingfisher. Zelf lukte het ons niet een foto te maken. Aapjes en in een grot heel veel vleermuizen.

Onze tocht sloten we af met een heerlijk lunch, rijst met kip en groente.

Kabelbaan en skybridge

Op onze laatste dag zijn we met ons scootertje naar de kabelbaan, ze zeggen hier de steilste van de wereld gereden. Eerst dachten we, lekker commercieel en druk. Doen we niet, maar toch besloten vroeg op pad te gaan, vooral vanwege de drukte. Dan lukt het je niet om zonder toeristen foto’s te maken. Maar Peter heeft op z’n nieuwe mobiel een knopje ontdekt waar je objecten, dus ook toeristen mee weg kan poetsen 😂

Het is een brug die aan 8 kabels hangt, als je erop staat gaat hij heen en weer.

Met bewondering naar de constructie staan kijken. Sommige toeristen met hoogtevrees vonden het niet leuk. Zelfs een Frans meisje in de kabelbaan hield zich angstvallig vast aan het deurtje 😂

Het was niet zo helder weer, maar toch heeft deze dag ons leuke foto’s opgeleverd.

We hebben een hele leuke dag gehad, ook veel gelachen om toeristen : leedvermaak ;)

Voor zoverLangkawi, waar we het langst zijn geweest.

Nu eerst maar een fietsje huren in Georgetown (Penang)

Doei, groetjes van ons ⛩️🙏🇲🇾🙊

Cameron Highlands

Cameron Highlands

Dinsdag 13 januari terwijl we dit verhaaltje schrijven. 7 uur later dan bij jullie!

We zijn wat achterop geraakt met schrijven……

Dat komt omdat we 4 dagen op Langkawi zitten en hier best veel te doen is.

Volgende halte in onze reis zouden de Cameron Highlands worden. De naam zegt het al, we gaan de hoogte in. Niet idioot hoog maar toch zo’n 1500 meter hoog. Je komt dan wel dichter bij de zon, maar warmer wordt het niet. En dat hebben we gemerkt. In de jungle kwam het zweet uit iedere porie in je lichaam eruit, hier kon de lange broek en trui weer uit de tas worden gehaald. Maar we zouden hier wel prachtige uitzichten hebben over de vele theeplantages die hier zijn werd ons beloofd.

Het busje van Han Travel brengt ons naar de centrale en grootste plaats Tanah Rata. Hier verblijven we echter niet, wij zitten in een Airbnb een paar dorpjes verderop: Kea Farm. Direct weer vergeten deze naam want dit is echt een gehucht met werkelijk niets. Maar wel een hele geinige Airbnb, dat dan weer wel. Het hele verblijf leek wel een mini museum met van alles en nog wat dingetjes, tijdschriften, apparaten en noem maar op uit de jaren ‘90. Echt heel leuk. Alleen moesten we ook even op zoek om ergens wat te eten en het vinden van iets dat op een leuk restaurantje leek bleek een onmogelijke opgave in dit dorp. Dan maar wat bestellen bij een India’s restaurantje om mee te nemen. We bleven hier niet zitten want het restaurant had de entourage van een bevroren pinguïn. Dat niet alleen, het was er ook gewoon koud. 🥶 Maar toch, je zal het niet willen geloven, dit was één van de lekkerste gerechten die we hebben gehad. Het kan verkeren.

Volgende dag willen we de Highlands dan gaan verkennen. Worden we wakker, kijken naar buiten: laag hangende bewolking. Héél laag hangende bewolking en miezerige regen. Lekker dan! Rustig aan ontbijtje dan maar en hopen dat het wat weg gaat trekken. Dat doet het niet of nauwelijks. Nou ja, toch maar naar buiten, pluutje mee (komt die ook nog van pas), truitje en jas aan en op pad naar de grootste theeplantage BOH, die op loopafstand (zo’n 3,5 km) van ons zit. Het is een smalle weg waar we af en toe effe aan de kant moeten voor het verkeer, maar wij kunnen overal genieten van het prachtige uitzicht en er ook nog foto’s van maken. Iets wat de mensen in de auto’s niet kunnen. Lekker puh. Maar goed, zij blijven dan weer droog, wij niet. 🌧️

Uiteindelijk bereiken we de BOH theeplantage waar we iets willen gaan eten. Wel beetje jammer dat het restaurant meer weg heeft van een vreselijk ongezellige vreetschuur dan dat ze geprobeerd hebben er iets gezelligs van te maken. Alleen het uitzicht is mooi punt.

We lopen nog wat door de plantages en vertrekken vervolgens met de Grab taxi omdat we in Tanah Rata wat willen gaan eten. Omdat het nou niet bepaald het fijnste weer is besluiten we om de volgende dag maar weer te vertrekken want met dit mistige miezerige weer is het niet fijn hier rond te blijven lopen.

En dus boeken we een bus naar Butterworth ( Penang ) vervolgens een uur met de trein naar Alor Setar, vandaar met de taxi naar de haven om precies op tijd de ferry 🚢 van half 5 te kunnen nemen naar Langkawi. Poeh, lekker omslachtig he!

Op Langkawi hopen we van de zon te kunnen genieten ;)

En dat kunnen we, het is hier al 5 dagen volop ☀️ en genoeg te doen op dit leuke eiland 🏝️

Taman Negara

Terwijl jullie in de kou en onder een dik pak sneeuw bivakkeren zaten wij in de jungle met een graadje of 30 en een luchtvochtigheid van bijna 100%, dus zweten wij ons kapot tijdens onderstaande verhaaltjes. 🥵🥵🥵

Na Kuala Lumpur reizen we met bus en boot richting de 150 miljoen jaar oude jungle Taman Negara. We moeten er vroeg uit, maar soms mot dat even om daar te komen waar je wilt. De Grab taxi is weer mooi op tijd aanwezig, ook leuk.

We reizen met Han-travel (what’s in a name Han?😄) We zitten met z’n zessen in het busje, koffers achterin het busje en daar gaan we. Na 25 meter… stop stop stop! Is de achterklep open en dreigen de koffers eruit te donderen. Pffff, dat ging gelukkig net goed.

Hoe dan ook, na zo’n 2,5 uur komen we aan bij de plaats waar we met de longtailboat verder zullen gaan. Eerst even lunchen en dan vertrekken we stipt om 1 uur voor de dik 2 uur durende boottocht. Maar het zou de moeite waard moeten zijn om door dit landschap te varen beloofden de reissites dus we gaan er even goed voor zitten. Dat zal dan wel, maar het is 2 uur van hetzelfde: links en rechts de oer groen begroeide oevers en wij die over de rivier hier tussendoor varen met 25 km p/u. En heel erg comfortabel zat je nu ook weer niet in zo’n bootje. Kortom: leuk zoiets, maar had wel wat korter gemogen. Maar goed, wel weer meegemaakt!

Eenmaal bij ons verblijf aangekomen twijfelen we of we direct de nightwalk door de jungle gaan doen want we zijn ook wel wat moe. Maar na wat uitgerust te hebben besluiten we dit toch te gaan doen. Anne-Marie beloofde ons in een reactie dat het de moeite waard zou zijn om allerlei oplichtende beestjes 🐛 🐜 te spotten. Direct nadat we onderweg zijn spot de gids 2 schorpioentjes en inderdaad die lichten lichtgroen op. Maar verder valt er onderweg bitter weinig te spotten. Stuk of wat wandelende takken, 2 kikkertjes, enorme grote mieren en een flink uit de kluiten gewassen duizendpoot van een centimeter of 25 en dat was het wel. Wat dat betreft viel dit wat tegen, maar hé we binne wel weer mooi even fut weest, weest wel. 😁 Kunnen we dit ook weer afvinken.

De volgende dag doen we lekker rustig aan, effe weer bijkomen. En om heel eerlijk te zijn weten we niet zo goed wat we moeten doen. We kieken even of er een route door de jungle is die we lekker zelf kunnen doen want we willen niet vast zitten aan een gids en we wilden al helemaal niet opnieuw vroeg op moeten staan. Dus trokken we ‘s middags zelf erop uit richting uitzicht punt Bukit Terisek op 344 m hoogte. We zijn ooit op bijna 6.000 m hoogte geweest op de Kilimanjaro en in de Himalaya dus hoe moeilijk kan dit zijn? Nou met die enorme luchtvochtigheid en warmte hier is het toch best lastiger dan op voorhand gedacht. Binnen no time zweten we als otters en komen dan ook zeiknat op het uitkijkpunt aan. Gelukkig is daar een lekker windje dus blijven we hier maar even een tijdje uitpuffen voor we teruggaan.

Naar beneden gaan is een stukje makkelijker, maar ook dan beginnen we weer flink te zweten. Eenmaal beneden eerst maar even wat drinken, vervolgens naar de overkant om bij een floating restaurant wat te eten. We zitten, bestellen noodles mamak en werkelijk binnen 5 minuten (ruime schatting) staat het voor ons neus. Dat niet alleen, het smaakt ook nog eens prima. Dat voor iets meer dan 2 euro per portie. Een simpel patatje is bij ons al 2x zo duur. 🙈

Maar ja, nu zijn we hier nog een dag en maakt het weinig uit welke kant je nu eigenlijk op loopt door die jungle, het is eigenlijk overal hetzelfde: groen, groen, groen en nog eens groen. Wat dat betreft geven we er toch beiden wel de voorkeur aan om door de bergen te hiken waar je alle kanten op altijd een prachtig uitzicht hebt. En dan hiken we ook nog het liefst tot ver boven de boomgrens, dat zegt al iets over hoe wij van een ruig en boomloos berglandschap houden. Dus we weten zo snel even niet wat we de volgende dag zullen gaan doen. Maar dat zien we dan wel weer.

Laatste dagje alweer in National park Taman Negara en we doen rustig aan. We hebben ook weinig andere keuze trouwens. Uiteindelijk besluiten we om ‘s middags toch nog een excursie achtig iets te gaan doen. We gaan rapid shooting en Orang Asli Village bezoeken. Het vertrek is pas om kwart voor 3, dus geen haast. Wat dat rapid shooting is weten we niet maar we gaan het wel meemaken. Dat dorpje daar wonen nog oorspronkelijke bewoners. Nu hebben we zoiets wel vaker gezien, maar we moeten toch maar iets doen om ook deze dag door te komen. Anders wordt het wel erg lang niks doen.

Voor vertrek halen we eerst nog even een bakkie en egg tart bij Free Rain waar we al vaker geweest zijn. Aardige meisjes en lekkere koffie. Vervolgens stappen we in de longtailboat richting het dorpje. Daar aangekomen krijgen we tekst en uitleg over de bevolking, ze laten zien hoe ze vuur maken en ook wij mogen proberen te schieten met de blaaspijp. En zie daar, bij de 2e poging raak ik het kleine Minjon poppetje wat het doel is. Yahoo! Het levert mij de hoofdprijs op: een pijltje welke ze hiervoor gebruiken tijdens de jacht. Als je het ziet denk je eerder dat het een saté-prikker is, maar wtf.

Het dorpje zelf is maar een treurige aanblik trouwens. Het ligt vol plastic troep en de hutjes zien er eerlijk gezegd ook niet noemenswaardig uit. (Lees: het ziet er niet uit) Dan hebben we wel in het verleden dergelijke oorspronkelijke bevolkingen bezocht waarbij het er allemaal een stuk beter en vooral schoner uitzag. Maar goed, dit is wat het is.

Terug in de boot komen we er al snel achter wat dat rapid shooting nu precies inhoudt: door stroomversnellingen heen en weer schommelen zodat er flink water over de randen van de boot komt. Ook vaar je dicht langs andere bootjes waarbij de schipper met een peddel in het water flink op laat spatten over de boot waar ie naast vaart. Maar ja, die doet hetzelfde en dus is iedereen aan boord binnen no time zeik- en zeiknat. Dus dat is rapid shooting. Nooit te oud om weer wat nieuws te leren en mee te maken.

Dit waren dan alweer onze acties bij de jungle Taman Negara. Het mooiste ervan was toch eigenlijk wel dat we de hele tijd dat we hier zijn goed weer hebben, niet of nauwelijks regen. Sterker, deze laatste dag hier hadden we zelfs stralend mooi weer, blauwe lucht en 🌞. Het kan dus wel!

En dan nemen we ‘s morgens afscheid van de enorm lieve, aardige en gastvrije Jalis en Rose. Echt perfecte mensen om hun 5 maanden geleden geopende verblijf te runnen. Roos zorgde steeds weer voor nieuwe dingetjes bij het ontbijt. Lusten jullie geen vis? Prima, maak ik snel even broodjes zonder tonijn. Willen jullie graag pisang goreng? Helemaal goed, volgende ochtend liggen ze bij het ontbijt. Wil je naar het dorpje gebracht worden? Stap maar in en je wordt gebracht. Echt twee top gastvrije mensen.

Su en nu hou ik echt op met dit verhaal. Groetjes weer van ons uit inmiddels een stuk koeler Cameron Highlands.

We waren in Melaka en nu in Kuala Lumpur (Maleisië)🇲🇾

Ja, wat hebben we eigenlijk allemaal gedaan, best een boel! Het is zo’n leuk stadje die menig reiziger zou overslaan. Wij niet, want we willen ook tijdens deze reis de grote steden vermijden en de wat kleinere steden bekijken.

Melaka heeft een prachtig historisch centrum en is een ratje toe van verschillende culturen, dat komt door de verschillende heersers die hier hebben huis gehouden, zoals de Chinezen, Portugezen, Engelsen en natuurlijk de Nederlanders. Op een berg is een begraafplaats waar ook prominente Nederlanders uit de 17e eeuw liggen begraven.

Dus lopen eerst de berg op, jeetje wat is het heet 🥵 Nederlandse oude teksten beslaan de grote grafstenen, veel te lange lappen tekst in oud Nederlands. We lopen weer naar beneden, want daar is veel meer leuks te doen dan hierboven. Een dooie boel dus ;)

Beneden lopen we naar het beroemde Jonker Street, waar je heerlijk kan genieten van de lekkerste lokale gerechten.

Beneden is het plein genaamd Dutch Square, waar het Stadhuys is gebouwd en Christ Church. We hebben de mooiste StreetArt met prachtige muurschilderingen gezien en natuurlijk op de gevoelige plaat vast gelegd.

Als je ooit van plan bent naar Melaka te gaan, ga dan naar Upside Down House, Alles staat daar op z’n kop. Was super-leuk en grappig.

We hebben hier oud & nieuw gevierd. Het is hier 7 uur later en best bijzonder weer om dit aan de andere kant van de wereld mee te maken. Bij het hard rock café proosten we op een liefdevol, gelukkig en gezond 2026 en liepen om 02:00 met een paar borrels/cocktails op naar ons prachtige Hotelletje: The Nest House waar we na een korte nacht vertrokken naar Kuala Lumpur (met de trein) zo leuk🚆

We wilden de grote steden vermijden, maar dat lukt niet als je alleen via Kuala Lumpur naar de jungle nationaal park Taman Negara kan reizen. Dus maar 2 nachten Kuala Lumpur geboekt.

Na een warm welkom op het station van deze metropool door een Maleisisch ontvangstcomité komt de Aziatische gastvrijheid je tegemoet.

Na ingecheckt te hebben in ons hotel, gaan we bedenken wat we in Kuala Lumpur kunnen doen.

Dus bezoeken we ‘s avonds de kleurrijke Chinese tempel De Thean Hou. De gebedsruimtes zijn versierd met gouden standbeelden, muurschilderingen en lampions. We waren weer de laatsten die daar weg gingen, we deden nog net niet het licht uit. ( dat was al uit) 😝

Ik raakte daar aan de praat met een Maleisische man die van Indiase afkomst was. Hij droeg zo’n mooie tulband 👳‍♂️ een dastar noemde hij t. Hij woonde in KL en was daar met z’n gezin. Zij gingen uit eten bij een Chinees restaurant waar ze regelmatig kwamen genaamd Siu Siu, dus als je lekker wilt eten is dat een aanrader zei zijn vrouw. Het was daar zo grappig, leek op een grote fabriekshal, zoiets waar wij de super-vlo hebben in t FEC. Plastic stoeltjes en de menukaart moest je een foto van maken en zo kon je dan je bestelling aanwijzen. Het was daar een komen en gaan van gasten en er kwam net een tafeltje vrij waar wij neergezet werden. Het eten was zo lekker en zo eindigde deze avond in KL weer in Peter en Inge stijl.

Nu een korte beschrijving van wat we vandaag gedaan hebben, want ik moet als de wiedde weerga gaan inpakken, omdat m’n rooie vriendje de wekker op 20 voor 6 heeft gezet 😱 .

We zijn met de metro en de trein naar de Batu Caves gereisd. Een drukte van jewelste. Het was daar geweldig met de gekleurde trappen met z’n 272 trap-treden en het 42 meter hoge gouden standbeeld. Je moest oppassen dat je niet aangevallen werd door de vele schattig lijkende “valse” aapjes 🙉 🙈 🙊 Tot zover ons bliksem bezoek aan Kuala Lumpur. Ik ga inpakken, kan Peter de foto’s gaan plaatsen. Nou doei en tot de volgende blog.

Singapore

Singapore

De vlucht naar Singapore verliep voorspoedig zodat we eerder dan gepland waren geland. Veel geslapen hadden we onderweg dan weer niet, want hoe slaap je in vredesnaam wel goed in zo’n vliegende bus?

Hoe dan ook, we waren in Singapore en moesten even uitvogelen hoe we met openbaar vervoer bij ons hotel konden komen. Maar ook dit ging best eenvoudig. Het was alleen wel effe wennen aan de temperatuur, die was iets anders dan thuis. Dik 30 graden en enorm vochtig. Kortom: zweten. 🥵

We settelden ons in ons hotel en gingen daarna een wandelingetje maken door de Islamitische wijk. Een bijzonder kleurrijk en druk wijkje en leuk om even doorheen te lopen.

De volgende dag gaan we naar Marina Bay waar je op het hoge terras dak van het hotel met dezelfde naam een fraai uitzicht over de stad zal hebben. Alleen wel even een flink aan de prijs kaartje kopen van $ 32,00 pp. Omgerekend zo’n € 21,00. En dan mag je wel daar het dak op maar niet het restaurant in. Wil je dat ook? Prima, dan kaartje kopen van $ 38,00 maar dan mocht je weer niet buiten het restaurant rond gaan banjeren op dat dak. Dat moest dan ook maar niet. Ja, het was een mooi uitzicht, maar we hebben wel mooiere hoge uitzichten gehad. Oftewel: beetje zonde dit. ☹️

De wandel- en fietstocht hierna waren wat dat betreft leuker. Alleen dan wel weer jammer van de paar buien die naar beneden kwamen. 🌧️

Omdat de jetlag niet erg wegtrok gingen we een relaxdagje op het strand doen. Nu we er toch zijn met kerst waarom niet? Het was een flinke tocht met het openbaar vervoer maar dat is hier perfect geregeld, dus nada problemos. Eenmaal een lekker plekkie gevonden gingen we er heerlijk voor liggen op onze strandbedjes. Wel een heel uur hebben we daar gelegen toen het enorm begon te regenen en flink te onweren. ⛈️ Ze zullen het hier weten dat wij er ook zijn op vakantie. 😂

Gelukkig blijft het wel hartstikke warm, dus we blijven wel gewoon.

De laatste dag in Singapore gingen we niet te veel meer doen. ‘s Morgens vast even kijken waar we de volgende dag op de bus richting Maleisië zouden stappen, ontbijtje (of meer vroege lunch) scoren en daarna eens kijken bij het Hard Rock Café. Maar daar was het niet heel bijzonder druk en dus niet gezellig. Drankje gedaan, shirtje gekocht en weer weg. Op naar de Little India wijk. Wat was dat een bijzonder kleur- en geurrijke wijk. Je kwam de metro uit en het rook naar India. We liepen door deze wijk en kwamen in een India’s restaurant terecht waar we het lekkerst gegeten hebben tot nu toe. Inge zei: dit “Little India” was wat haar betreft het leukste van Singapore ;)

Morgenochtend stappen we om kwart over 9 de bus in richting het volgende avontuur: Maleisië en dan de stad Melaka, Melacca of Malakka, ze weten het hier zelf blijkbaar ook nog niet zo precies. Maar je moet het niet verwarren met Malaga want dan ben je een flink eind uit de richting. Het zal ons weer benieuwen wat ons daar te wachten staat. En de busreis zou 4 uur duren, dat werden er 7 😡 We gaan ervan uit dat het 4 leuke dagen worden en Hopelijk krijgen we dan ook eindelijk de zon eens echt te zien want die verschuilt zich tot nu toe perfect achter een dagelijks wolkendek. En uiteraard komen daar ook dagelijks buien uit naar beneden, we hebben wat dat betreft wel een naam hoog te houden. 🙈 Hoe dan ook, wordt vervolgd dus tot later…

We gaan naar Azië

Hee hoi, daar zijn we weer met een nieuwe reis-blog! We gaan een maand naar Azië, een ruim begrip zou je zeggen!

Toch is het bijna zover, praktisch zonder voorbereidingen vertrekken we vandaag naar Singapore 🇸🇬

Vandaag 23 dec begint ons avontuur, dan trekken we de deur achter ons dicht en gaan dan met de trein naar Schiphol!

We hebben een rechtstreekse vlucht met de Blauwe Vogel ✈️ naar Singapore

Ja, waarom bereid je je niet voor? Geen tijd, veel aan je hoofd, twijfels, mega drukke nov/dec maanden, kortom genoeg hobbels om alleen al het boeken van een ticket uit te stellen…..

Zoals de meesten van jullie weten zijn wij gestopt met werken, een soort van pensioen! Peter kon vanwege een reorganisatie, na een leuk afscheidsfeestje eind okt weg bij de Oranje Leeuw, m.a.w. een soort van pensioen!

En ik kon dmv mijn opgespaarde verlofuren 13 nov stoppen en in Jan ‘26 echt met pensioen 🙈 20 nov heb ik afscheid genomen, het was een leuk feestje bij Sophia’s.

We hebben inmiddels een reis-schema gemaakt, tis verre van compleet.

In ieder geval willen we in Thailand eindigen en beginnen in Singapore, om vervolgens over land/zee naar Maleisië en Thailand (waar we gaan eiland-hoppen) te reizen en dan door de lucht terug naar Singapore voor onze terugvlucht naar Amsterdam.

Ons reisschema in een notendop.

• 4 nachten Singapore, hoe zou het zijn: sowieso geen witte kerst, maar dat hebben jullie in Nederland ook niet! Wel 30* en Palmbomen, misschien ook een verdwaalde kerstboom 🎄
• na Singapore vertrekken we met de bus naar Maleisië, Melaka om precies te zijn.
• Dit is het voorlopig, de rest bedenken we onderweg en delen we graag met jullie
  

Leve Airbnb, we hebben al een paar mooie accommodaties geboekt. De keuze is reuze op de leukste plekjes op de aardkloot 🙏

Greg & Irene van reisjunk.nl zeggen over de betekenis van een reisjunk:

• een reisjunk is iemand die altijd een reis op de agenda heeft staan
• Een reisjunk is een avonturier met een eindeloze Bucketlist
• Wij mogen ons dus met recht reisjunks noemen

We laten ons graag inspireren door andere reisjunks en dmv onze verhalen/blog hopen we volgers die graag reizen of het graag willen, maar nog nooit hebben gedaan te inspireren tot het ontdekken van deze nog steeds “mooie” wereld 🌍

We willen wel meegeven, probeer te leven in het nu, stel niets uit omdat het later misschien niet meer kan

En we weten heus dat het niet voor iedereen is weg gelegd, om wat voor reden dan ook. Wij voelen ons daarom nog meer bevoorrecht dat wij al zoveel hebben gezien en hebben mee gemaakt tijdens onze reizen.

We ontdekken verschillende culturen, we genieten van de gastvrijheid van mensen die maar een fractie van wat wij hebben bezitten en ons toch een warm welkom geven en trots hun land/cultuur/gewoontes met ons delen. Daar zijn we nog altijd dankbaar voor en maakt ons super gelukkig.

We maken leuke foto’s, filmpjes en verhaaltjes, kortom; het wordt weer een mooi avontuur!

Het zou leuk zijn als jullie weer met ons mee willen reizen, dan houden wij jullie zo veel mogelijk op de hoogte

Wij hebben er verschrikkelijk veel zin in!

Groetjes van jullie reis-bloggers

Peter & Inge

Marokko dingetjes

We zijn nu bijna alweer een weekje thuis, maar toch nog eenmaal een verhaal van ons over onze enerverende trip en dan vooral over Marokko, want hoe e.e.a. allemaal in Europa is dat weten de meesten vast wel. Zwitserland is duur, dat klopt.

In Spanje is het meestal zonnig, dat klopt ook. In Duitsland krijg je te maken met enorme vertragingen als je met de trein reist. Dat wisten we dan weer niet. Maar dan over Marokko, wat hebben we daar allemaal voor bijzonders?

Onze mening is dat je niet voor de culinaire keuken naar Marokko af moet gaan reizen. Nu valt over smaak natuurlijk niet te twisten, maar wij waren er tenminste niet echt van onder de indruk.

Ben je ooit van plan om een auto te huren in Marokko voor een roadtrip, hou er dan rekening mee dat dat niet zal gaan lukken zonder een boete te krijgen. Om dit te illustreren met hoe zoiets dan komt hier een beschrijving van wat we hebben meegemaakt:

Om te beginnen kom je op een route van zo'n 300 km meer politiecontroles tegen dan in al je jaren dat je al auto rijdt hiervoor bij elkaar.

Levert dit dan per definitie ook boetes op zullen jullie vast denken? Nee, natuurlijk niet. Je moet je gewoon aan de regels houden. 😂 Duh, als het zo simpel was. 😵‍💫

Voorbeeld:

We hadden al van een Nederlands stel vernomen dat je bij een stopbord echt helemaal moet stoppen, ook als er helemaal niets aankomt. En dus stop ik bij een stopbord voor een T-splitsing. Kijk links, kijk rechts, er komt niets aan en dus rij ik verder. Maar de dienstdoende agent wijst mij dat ik naar de kant moet.

Ik krijg een boete want had niet gestopt voor de stopstreep en dat is geen respect tonen voor de politie. Jaaa hoor! 🥴

Nou stond er 25 meter voor de T-splitsing inderdaad een best wel nauwelijks zichtbare vage streep, maar als ik daar had gestopt had ik nog niet kunnen zien of er verkeer aan zou komen. Maar daar schijnt het niet om te gaan blijkbaar. Kut. Dit geintje kost ons 400 dirham, bijna 40 euro. Lekker dan. 😡🤬 Maar we krijgen er wel een officieel ingevuld boete document voor, dat dan weer wel.

Maar het kan ook nog anders. Er rijdt iemand voor je die 40 rijdt waar je 60 mag. Er is een best wel lang recht stuk weg en je wilt er voorbij. Maar ja, doorgetrokken streep. Nou ja, toch maar gas geven en rappodiklappo er voorbij. De chauffeur achter mij denkt er duidelijk precies zo over, maar daar krijgt ie ook nog spijt van. 🤣 500 meter verder, politiecontrole. Je stopt, want wijzer geworden na eerder beschreven boete verhaal. Je wacht tot je seintje krijgt dat je verder mag rijden. Maar nee, we moeten weer naar de kant. En meneer de politie laat mij op schermpje duidelijk zichtbaar zien dat ik de doorgetrokken streep over ben gegaan en dat ik maar liefst 77 reed waar 60 was toegestaan.

Dat kost 400 Dirham voor die streep en 150 voor te snel rijden. Lekker dan weer. Maar, zegt ie, doe alleen die 400 maar, dan laten we de snelheidsboete voor wat ie is. Ik geef 2x 200 dirham, hij pakt ze aan, kijkt mij aan een geeft mij 1x 200 terug. Zegt ie, zo is het voor mij en mijn collega. Tja, wat doe je dan hè? Ik bedankte hem maar en we gingen weer verder. Nu uiteraard geen officieel boete document. Zo hebben we fijn meegewerkt aan de omkoping van de plaatselijke politieagenten, zij blij en wij ook een soort van.👮‍♂️ Het zij zo. 🤔😉

Maar soms heb je ook geluk. Dan moet je naar de kant, vragen ze of je Frans spreekt. Zeg je dat het in het Engels zal moeten. Heb je geluk dan spreekt de agent geen Engels en zal ie je alsnog door laten rijden, want anders wordt het veel te ingewikkeld allemaal. Tot zover de politiecontroles in Marokko.

Hou je van zeer afwisselende ruige natuur, bergen, landschappen of wat al niet meer: ga vooral en doorkruis zoveel mogelijk van dit prachtige land en je zult verrast worden door zoveel idioot mooie uitzichten. Het ene moment is het veel groener dan je gedacht zal hebben, vervolgens heb je het idee dat je over de rode planeet Mars aan het rondtoeren bent, dan doorkruis je ruige bergpassen en kloven om even later weer lange stukken door bijna vlak terrein te rijden. Je kunt het bijna zo gek niet bedenken of je komt het hier onderweg wel ergens tegen.

Mooie gebouwen, die zie je hier ook in overvloed. Niet direct van de buitenkant zichtbaar trouwens hoor. Want als je een riad binnenstapt is de ingang soms best gewoon en klein. Maar dan kom je vervolgens in een paleis terecht met grote ruimtes een prachtige binnentuin waar je je ogen bij iedere stap die je binnen een dergelijke gebouw zet bijna niet zult geloven. De ene is nog mooier dan de andere.

Katten! 🐱 Ja inderdaad, dat moet ook vermeld worden, want heb je een "hekel" aan die beestjes dan moet je niet naar dit land gaan. Werkelijk ieder dorp of stad is vergeven van de katten. Het lijkt zowaar wel een heuse plaag. In de ene stad zien ze eruit als ware magere scharminkels (Fès), in de andere zien ze er zeer onderhouden en goed uit. (Essaouira)

Dan als laatste de bevolking zelf, mede op verzoek van Frans die er in een reactie naar vroeg. We kunnen er natuurijk ook niet onderuit, ook daar moeten we het nog even over hebben want je komt in dit land nu eenmaal veel, héél erg veel Marokkanen tegen. Het is niet anders.

En we moeten het zeggen, we hadden nooit gedacht dat de Nepalese bevolking ooit nog concurrentie zou krijgen qua aardigheid, socialiteit, behulpzaamheid of wat dan ook, maar toch is dit door de Marokkaanse bevolking gelukt. Het lijkt er wel op dat iedere Marokkaan die wij tegenkomen z'n best doet om te worden verkozen tot aardigste bewoner van het land. Wat ons betreft zijn ze dat dan ook allemaal. Nou ja, behalve die ouwe chagrijn bij de douane op het vliegveld dan.

De vrouw in de trein naar Fès had het ons al gezegd, we zullen gaan ondervinden dat de bevolking aardig en behulpzaam zal zijn. En daar was niet een woord aan gelogen.

Hiermee is een einde gekomen aan ons nomadenbestaan van één maand. Komende dinsdag weer de keiharde werkelijkheid van ons werk. Minder leuk dan dit misschien, maar zonder ons werk ook geen mogelijkheden om dit soort reizen te kunnen ondernemen. Dat en de gezellige socialiteit van onze collega's is ook heel veel waard.

Einde van weer een prachtig reisavontuur. Bedankt voor het meereizen en meeleven via onze blog. 😁🤗

Wie weet tot een volgende keer, want nu houden we echt op over Marokko.