Laatste Maleisische stop: Penang. En dan… Back Home

Na een week heerlijk op het eiland Langkawi te zijn geweest wordt het tijd voor nog één laatste stop in Maleisië: het eiland Penang en dan in het bijzonder de plaats Georgetown want daar zullen we verblijven.

We vliegen vrijdagochtend van Langkawi naar Penang, een vlucht die je niet moet onderschatten que lengte en duur: je gaat zitten, doet je gordel vast, vliegtuig stijgt en voor je met je ogen knippert daalt ie ook alweer en kan de gordel alweer los. Alles bij elkaar iets meer dan een half uurtje. Als we dan eenmaal aan zijn gekomen bij ons laatste hotel merken we het al: het is hier nogal heet. Hoe heet? Heel, heel, héél erg bloedheet. Man man, zo heet hebben we het deze trip nog niet eerder gehad. 🥵

Maar eenmaal gesetteld in het hotel trekken we er toch direct maar even op uit om de stad Georgetown wat te gaan verkennen.

We lopen vanuit het hotel bijna direct de oude stad in en treffen al rap allerlei geinige muurschilderingen waar de stad o.a. bekend om staat. Leuk om te zien. Minder leuk zijn de nieuwerwetse bedjaks met de keiharde muziek. Het is nog net niet zo erg als we in Melakka hebben gezien maar het belooft weinig goeds voor de nabije toekomst in deze stad. Eten doen we in een mooi tentje waar ze een stamtafel hebben van bijna 14 meter lang. Eén van de medewerkers verteld ons dat het volgens hem de op één na langste tafel ter wereld is volgens hem. Hij weet het niet zeker maar gaat ervan uit dat er vast wel ergens een nog langere tafel zal zijn, vandaar. Hoe dan ook, we slenteren zo de rest van de middag wat door deze stad en zweten ons kapot. Gelukkig hebben we daar een heerlijke douche voor om dat weer van ons af te spoelen.

De volgende dag weten we eigenlijk niet zo goed wat we zullen gaan doen met deze hitte en dralen wat besluiteloos in het rond. Uiteindelijk lopen we wat van de Jetty’s in die daar aan het water zijn. Dit zijn kleine buurtjes die in de jaren ’60 daar in het water zijn gebouwd omdat de bewoners geen grond hadden en ook niet het geld om grond te kunnen kopen. Het schijnt dat ze zelfs tegenwoordig nog geen belasting hoeven te betalen omdat ze op het water wonen i.p.v. op het land.

We lopen vervolgens de oude stad maar weer in en komen ineens langs een fietsverhuur. En fietsen waar ook ter wereld vinden wij altijd leuk. Dus huren we twee fietsen voor MYR 15 per fiets voor twee dagen. Dat is iets meer dan 3 euro, dus wie doet ons wat. Alleen is fietsen hier in deze stad weer een bijzonder avontuur. Er zijn fietspaden, maar waar die beginnen en plots weer eindigen is iedere keer een verrassing. We proberen naar de tempel Kek Lok Si tempel te fietsen maar de route hier naar toe is eigenlijk helemaal niet leuk. Google maps heeft geen fietsoptie voor de route en dus houden we de motor/scooter route aan. Alleen lijdt die ons via een nogal drukke autoweg en daar is niks aan. Het is ook al laat in de middag zodat we uiteindelijk maar besluiten zelf een kruip door sluip door route terug te vinden die niet langs zulke drukke wegen gaat. Dat maakt het al een stuk leuker, alleen hebben we de tempel nooit bereikt. Helaas. 🤪😢

De laatste dag die we hier nog hebben gaan we proberen op de fiets langs de diverse muurschilderingen te gaan. Maar voordat we daaraan beginnen fietsen we eerst naar The Blue Mansion, een op een Marokkaanse Ryad lijkende blauwe woning. Alleen moet je een ticket kopen om ook binnen te mogen kijken en die hadden we niet. Hoeft niet erg te zijn als je daar ter plekke een ticket kan kopen, alleen zijn er voor deze dag al geen tickets meer beschikbaar. Lekker voorbereid weer.

Dan eerst maar wat eten en daarna de muurschilderingen opzoeken. We komen bij een heerlijk modern tentje terecht waar we een klein feestje voor Inge’s verjaardag vieren, ze krijgt een taartje met één kaarsje erop i.v.m. haar 67e verjaardag. Zou je ook niet zeggen als je haar jonge snoetje ziet of wel dan? We zijn niet zo van het verjaardagvierderige, maar wel bijzonder om op deze plek jarig te zijn. Inge is wel op meerdere plekken op deze aardbol jarig geweest en steeds vieren we haar verjaardag dan op een andere manier.

We gaan verder met de muurschilderingen waarvan de meesten wel heel mooi zijn, maar er zijn ook veel die door de zon al flink verbleekt zijn. Best jammer eigenlijk. Toch vermaken we ons hier wel mee.

Hierna leveren we de fietsen weer in, lopen naar onze hotelkamer om eerst maar weer even wat af te koelen en besluiten vervolgens om naar Penang Hill te gaan. Aldaar kan je met een treintje naar boven om een uitzicht te hebben over Georgetown.

Moet alleen het treintje wel open zijn. En, jullie raden het al, dat is ie niet! Nee, door een week onderhoud is ie dicht en gaat de volgende dag weer open. En bedankt weer. Dus weer met de Grab taxi terug, wat drinken (die rooie) en wat shoppen (Inge) en daarna wat eten bij de Chinese House. Leuke tent, lekker eten en als we het pand verlaten nog een leuk bandje dat daar in de kantine ruimte van dit pand aan het spelen is. We blijven nog even hangen maar vertrekken uiteindelijk toch maar want we moeten de hele zooi weer gaan inpakken voor onze reis Back Home.

Maandag pakken we om kwart over 9 de Grab naar het vliegveld om vanuit Penang naar Singapore te vliegen omdat we van daar met een tussenstop in Parijs weer naar Amsterdam gaan. De vlucht vertrekt pas om 10 voor 11 ’s avonds en dus denken we dat we nog wel tijd hebben om even Singapore in te gaan. Hebben we ook wel maar dan moeten we niet zo aanmodderen zoals wij doen. En omdat het vliegveld van Singapore nogal een attractie is om te zien besluiten we gewoon om lekker hier te blijven zodat we niet heen- en weer hoeven te stressen. De laatste maaltijd nemen we bij een Chinees restaurant die nogal goed staat aangeschreven. We begrijpen nu ook wel waarom.

De vlucht naar Parijs verloopt voorspoedig net als de vlucht naar Amsterdam. Daar is het even in spanning afwachten of een uur overstaptijd voldoende is geweest om ook onze koffers om te zetten maar dat bleek gelukkig het geval. Vervolgens nog een bakkie bij La Plage en daarna met de trein op naar Ljouwert. Zo zit ons reisavontuur er voor deze keer ook alweer op, we zijn weer Back Home. Mooie Earring titel die het altijd weer goed doet na zo’n reis.

Bedankt voor het meereizen via deze blog en wie weet tot een volgende keer.

Groetjes,
Inge & Peter